Την πόλη μου την αγαπώ...

Και ξαφνικά μας πιάνει ένας ομαδικώς παροξυσμός και ο καθένας φτιάχνει την δική του πόλη! Όπως θα θέλαμε να είναι, όπως την φανταζόμαστε Με γείτονες τους φίλους μας, με σπιτάκια μικρά με κήπους, με αυλές, με δέντρα γύρω γύρω. Οφείλω να ομολογήσω πως το έχω σε κακό να κόψω δέντρο. Λες και θα βγει κάποιος από τους κατοίκους μου και να με φωνάξει 'Ομέρ Πριόνι' !!! Δεν θα το αντέξω αυτό! Αλλά τι μας έπιασε ξαφνικά και ασχολιόμαστε με αυτό το συγκεκριμένο παιχνίδι? Δεν μας αρέσει η πόλη όπου ζούμε στ'αλήθεια και κρυβόμαστε στις γειτονιές της δικιάς μας φανταστικής αλλά πολύ χρωματιστής πόλης? Γιατί όλα κι όλα, στο συγκεκριμένο παιχνιδάκι τα πάντα είναι τόσο χρωματιστά! Και δώσ'του να φυτεύουμε corn και carrots για να μαζέψουμε αγαθά να προμηθεύσουμε τα μαγαζάκια μας, και άιντε να πάμε βόλτα στον γείτονα, και να χτίσουμε καμιά δημόσια υπηρεσία (εγώ το δηλώνω: αστυνομία δεν βάζω!). Μήπως να μαζέψουμε τα ωραία μας τα σχεδιάκια και να τα πάμε μια βόλτα στα κατά τόπους δημαρχεία μας για να πάρουν κι εκεί μια μικρή γεύση για το πως θα θέλαμε να είναι η γειτονιά μας?