Δεύτερη λοιπόν απόπειρα να διατηρήσω κι εγώ το δικό μου blog. Τελικά μ' αρέσουν και πολλές φορές πιάνω τον εαυτό μου να σκέφτομαι "Τι να έγινε ο τάδε?" που γράφει στο δείνα blog?
Ας αρχίσω λοιπόν Χριστουγεννιάτικα να μαζεύω τις σκέψεις μου εδώ. Χριστούγεννα κι όπως λέει κι ένα τραγούδι '...δεν περιμένω τίποτα πια'. Νομίζω πως από χθες και επίσημα πια απεχθάνομαι τα Χριστούγεννα Γιατί με κάνουν πιο ευαίσθητη και ευσυγκίνητη από όσο θα ήθελα να είμαι. Γιατί κατά βάθος τα πιστεύω όλα αυτά τα γλυκανάλατα στην ΤουΒου. Και γιατί θα ήθελα να γυρίσει "Αυτός" με μια αγκαλιά λουλούδια και να μου πει συγγνώμη. Ναι νομίζω όλοι κάναμε τον συνειρμό γνωστού προϊόντος γαλακτοβιομηχανίας σε κόκκινη συσκευασία. Δυστυχώς δεν πιάνουν αυτά στην αληθινή ζωή. Τουλάχιστον εγώ δεν τα έχω δει ποτέ μου να συμβαίνουν. Και μετά σου λέει 'βγαλμένα από τη ζωή είναι όλα' και συνεχίζει 'άλλη μια φορά που η ζωή έδωσε το σενάριο στο σινεμά' ή κάπως έτσι. Μα σε ποια ζωή γίνονται αυτά? Μήπως σε άλλο πλανήτη? Μάλλον ναι...
Και επειδή στην Ελλάδα αυτή την ώρα αρχίζουν τα τραπεζώματα, θα κλείσω προς το παρόν με ένα τραγουδάκι των ημερών.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου